Yaklaşık olarak adam gibi 2-3 ilişkim zor oldu. Yarım kalmış, hatta başlamamış 10 tane falan. Hiç birinden annemin haberi olmadı. Belki de o boyuta getiremedim. Her neyse sonuç olarak annem bilmiyordu hiç bir ilişkimi. Gerçi söylesem binlerce vaaz vericekti. Yok derslerin var yok okulu aksatıcaksın vs…
Ben de söylemedim hiç. Babam öyle değil ama. Babam az ısrar etmedi gel gezelim seni mektebe götüreyim diye. Valla cidden böyle bir babam var. Yoldan geçerken karılara falan bakar. Bir de yakışıklıydı ibne. 40 yaşında falandı o zamanlar bir tane beyaz yok. Millet abim zannediyordu. Ama ufakken pek tipsizmiş. Valla o yüzden baya bir seviniyorum. Bende de aynı olay var. Çok tipsizmişim küçükken. Biraz büyüdüçe adama benzedim. Yıllar geçtikçe yakışıklı olacağım falan diye babamı seviyorum. Dnalarına kurban olduğum. İnşallah bende de çalışır o dnalar. Bir donanım sorunu olmaz.
Neyse. Annem bilmiyor işte sevgili olaylarımı. Hatta bir gün karşıma geçip. Olum bir sorun yok değil mi demişti. O gün ne bağırmıştım valla. Var desem kızıcaksın olmayınca böyle saçmalıyorsun. Kapıyı çarpıp gitmiştim. ama cidden saçma yani.
…
Biri ile çıkıyorum yine. Kız ile aile meseleleri açıldı işte. O da saçmalıyor. Yok senin ailen bizimkileri kabul etmez falan. Ya dedim ne alakası var. Bana annesi ile babasının ayrı olduğunu yeni söylüyor, ben şaşırınca da istemediğimi zannediyor. Şaşırmak değilde kızmıştım biraz. Kızıcam tabi amına koyim bu yeni mi söylenir. 1 yıldır arkadaşız sevgiliyiz gelmiş annem babam ayrı diyorsun. Saklancak bir şey mi ya. İnsan kendisine yakın hissetmediği için söylemiyor sanıyor, alınıyor haliyle.
Neyse ben de dedim anneme telefon edicem tüm durumu anlatıcam. La düşün bak. 24 yıldır hiç dememişim sevgilim var ve bu kız da yabancı uyruklu. Ve annesi babası ayrı. Lan annem zaten sevgilim var diyince, noluyo lan olucak. Neyse ayrıldık bu kızla. Sen git dedim ben oturucam kafede. Tam kız kalkarken masada ki mumda söndü. Lan var ya ne kötü oldum. O mumu yürüttüm ordan. Ama parasını koydum. Hatta 10 tl falan koydum. Gözler dolu zaten benim. Mumu aldım gidiyorum evlerine doğru. Ama gözler nasıl bir görsen. Boş bir sokağa girdim hüngür hüngür ağlıyorum. Gelip geçen oluyor sikimde değil. Bir muma bakıyorum bir sokağa. Kendimle konuşmaya başladım sonra. Hatta kendimi boşver mumla konuşuyorum. Niye söndün ki? falan diyorum muma.
Evlerinin önüne gidip aşağı çağırdım gel diye. Valla ne kadar eziyet etsede gel dediğimde gelirdi hep. Bu yüzden vazgeçmedim o zamanlar zaten. Kıza diyorum ailemi arıcam. Manyakmısın falan diyor. Ama ben nasılım bi gör. Hiç bir şey umrumda değil. Bir mumu görüyorum bir de onu. Annemi arıcam fakat köntür yok. Hemen market market dolaşıyoruz. Hiç bir yerdede yok. Bir de muhabbet uzun olcak biliyorum o yüzden fazla kötür almam lazım. Neyse bir yerde buldum. Ve parka geçip oturduk. Annemin numarasını çevirdim arıcam. Sonra dur bi dedi kız. Ne dicen ki diyor. Ne bileyim dedim. Kafa öyle bir haldeki annem açsa direk dicem anne sevgilim var. Artık nasıl uyuştuysa beyin…
Tam aradım bir defa çaldı sanırım. Sonra kız dur arama dedi. Aramadım. Ama bir gün sonra aradım annemi… İşte her şey o zaman başladı. Burası çok özel es geçiyorum, anlatırken yaram mikrop kapabilir…
3-4 ay önce gittim izmire. Anneme dedim ben ingilizce öğrenip amerikaya gidicem. Annem de istemsiz olarak tamam dedi. Peki kimle gidiceksin muhabbeti oldu falan işte. ama kabul etti. Dedim şu an ingilizce öğreniyordum. Kimle dedi ve sonra gözlerinde hissettim her şeyi. Hani şu bahsettiğim kız vardı ya, onla işte. Aslında sevinmişti biraz. Fotoğraflarını falan göstermiştim 24 yıldır kızan annem memnun gibi görünüyordu ama ağzından çıkan sözler beni mest etti. Oğlum eski sevgiliden kanka olmaz…
Anne ne diyorsun sen ya. Annemin içinden aşk doktoru çıktı. Lan sanki köyde eski sevgilisi oldu. Kadın öyle bir konuşuyord ki yılların tecrübesi 
. Valla güldüm baya o sözü duyunca. Neyse dedim çıktım geldim kızla ingilizce çalışmaya başladık.
Bir iki üç derken, lan harbiden çalışabiliyoruz. Bir sorun yok. Anneme de arada rapor veriyorum, annecim çalışıyorum bir sorun yok diye. üç dört gün geçti pat kavga. Lan dedim hay böyle işe sokayım. O değil annem ben demiştim dicek. Neyse 10 gün kadar küs kaldık sonra başka bir sorun. Benim arkadaş buna asılıyor, geçen yazımda bahsetmiştim. Lan bir kıskandım kızı. Lan hani noldu ali kankaydın diyorum kendi kendime. Ama öyle yani, öyle değilde. Garip bir his bu.
Kıskandığımı kabullenmem zaman aldı biraz ama şu an kıskandığımı hissediyorum. Ben yokken ne bok yerse yesin ama ben varken bir erkekle konuşamaz lan. Hayır bir de karışamıyorsun da. Sevgili değilsin sonuçta. Ama bir yandan için içini yiyor. Patladım buna en sonunda banane ya kıskandığımı anlarsa anlasın diye. 2 aydır ara verdik ztn adam gibi görüşmüyoruz bile. Bügün ofise çağırdım çünkü dışarı çıkamıyorum amına koyim ya. Felaket iş var.
Yemek yedik çay içtik derken geçtik benim odama. Orda boktan sohbet konusunu açmış bulundum. Ne yapacağız ya biz. Böyle boş boş ömür geçiyor… O zaten benden dertli bu konuda. Ama seni anlayan birinin olması çok güzel bir şey bunu biliyorum. Ama ikimizin de birbirimize bir şey yapamamız kötü. Yalnızlığımızı anlatabliyoruz birbirimize ama bu yalnızlığı yok edemiyoruz. Üstüne konuşabiliyoruz ama… Garip işte. İnsan böyle anlarda düşünmek istemiyor. Eski sevgiliden kanka olur mu olmaz mı. O yanımda olsun yeter diyor bazen. Ve böyle de demek lazım. Ama gözbebeklerine biri girerse? Yine yanında olurmuyum? İşte bu sorunun cevabını biliyorum…
Son yorumlar